Ամենաթանկն ենք տվել հայրենիքին, արժանի վերաբերմունք չենք խնդրելու․ Գառնիկ Անտոնյանի հայրը՝ որդու զոհվելու և մեդալ ստանալու մասին․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

20-ամյա Գառնիկ Արմենի Անտոնյանն է, ժամկետային զինծառայող։ Երդվեց և մնաց երդմանը հավատարիմ՝ չխնայեց կյանքը հանուն հայրենիքի:

Ավագ եղբայրն ու կրտսեր քույրը Գառնիկի լավագույն ընկերներն էին։ Միասին ապրած մանկությունն ու պատանեկությունը դարձել է ներկան՝ հիմա դրանով են իրար մխիթարում։ Գառնիկին հիշելիս էլ չժպտալ չեն կարողանում։

Հիշողություններն ապրելու միջոց են դարձել։ Գառնիկի մայրը վստահ էր՝ որդին կվերադառնա, աղոթքները տեղ կհասնեն։ 2․5 ամիս էր մնացել զորացրվելուն։ Շուրջ 2 տարվա ընթացքում 2 անգամ էին տեսել որդուն, վերջինը՝ 2019թ․ դեկտեմբերին․ անակնկալ տուն էր եկել։

Համավարակ, հետո՝ պատերազմ։ Սեպտեմբերի 27-ից արդեն դիրքերում էր։ Գրեթե ամեն օր էր զանգում․ չէր բողոքում, կարճ էր խոսում։

Որդու զոհվելուց հետո հայրն ու եղբայրը պարզել են՝ ընկերներին օգնության գնալիս են շրջափակման մեջ ընկել՝ Հադրութում։ Վերջին զանգը հոկտեմբերի 31-ին են ստացել, մի քանի վայրկան խոսել։ Նոյեմբերի 1-ին՝ եղբոր տարեդարձին չհնչած հեռախոսազանգից 7 օր անց մոր ծնունդն էր։ Զանգ էլի չկար։ Մայրը գիտեր՝ ինչ էլ լիներ, կզանգեր՝ թեկուզ միայն շնորհավոր ասելու համար։ Զանգ այդպես էլ չեկավ, բայց որդու անակնկալը տեղ հասավ՝ ավելի վաղ էր մտածել մոր ծննդի մասին։

Գառնիկի մարմինը գտել են Հայաստանում․ դին կորել էր դիահերձարաններում։ 17 զինվորից կազմված դասակում բոլորն են զոհվել։ Նրանցից պարգևատրվել են 5-ը։ Պարգևները Պաշտպանության նախարարությունում են՝ Գառնիկի հայրն է տարել, որ հավուր պաշաճի հանձնեն։

Դեռ չեն հանձնել ընտանիքներին։ Թե երբ կհանձնեն՝ Արմեն Անտոնյանը չի հետաքրքրվում․ ամենաթանկն են տվել հայրենիքին, արժանի վերաբերմունք չեն խնդրելու։

Մանրամասները՝ տեսանյութում։

Կարինե Հովհաննիսյան