Հասարակություն
09.10.2023 | 18:5044-օրյա պատերազմի օրերին Շուշիի Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցու մոտ արված լուսանկարի հերոսներից մեկը՝ Արսենը, կրկին Հայաստանում է։ 2020-ի պատերազմից հետո ընտանիքի հետ վերադարձել էր Արցախ՝ Ստեփանակերտ։ Վարձով էին ապրում։
Ընտանիքի հայրը Արցախի ՊԲ-ում պայմանագրային զինծառայող էր։ Ադրբեջանի վերջին ագրեսիայի ժամանակ դիրքերում է եղել։ Զենքերը հանձնելու վերաբերյալ որոշմանը դժվարությամբ է հարմակերպվել․ ասում է՝ ստիպված էինք։
3 տարի անց ընտանիքը կրկին ստիպված եղավ թողնել ամեն ինչ ու հեռանալ։
Շուշիի Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցու մոտ արված հայտնի լուսանկարում Արսենը մորաքրոջ տղաների հետ է։ 44-օրյա պատերազմի ժամանակ ընտանիքով եկեղեցում էին պատսպարվել՝ հրթիռակոծությունից պաշտպանվելու համար։
«Ես պադվալում էի, հետո սամալյոտով խփեցին։ Դուռը ուզեց կպնի իմ ոտին, մի հատ մարդ եկավ, ինձ էն կողմ քաշեց։ Ես հետո երկու ժամ ու կես չեմ կարողացել խոսել»,- պատմում է 8-ամյա տղան։
Արցախից հեռանալ չէր ուզում, կարոտում է։
Երբ պարզ է դարձել, որ բռնի տեղահանությանն այլընտրանք չկա, մեկ օր ստիպված են եղել Արցախի Կառավարության շենքի դիմաց սպասել, հետո գնացել արդեն Ստեփանակերտի օդանավակայան։ Միայն վերջին օրը ռուս խաղաղապահներն ուտելիք են բաժանել։
Հայաստան հասնելուց հետո 2 օր Գորիսում են մնացել, հետո տեղափոխվել Արարատի մարզի Նոյակերտ գյուղի ակումբ։ Աշխենի մայրն ու քույրը դեռ գյուղի ակումբում են․ մայրը վատառողջ է, իսկ տանը տարրական պայմաններ չկան, սանհանգույց չունեն։
«Էստեղ եկանք, դատարկ էր, ոչ մի բան չկար, էս մեր մոտի հարևանն ամեն ինչը տվեց, մինչև հիմա էլ ամեն ինչով օգնում է, նույնիսկ լվացքն էլ իրենց տանն եմ անում»,- նշում է Աշխենը։
Արսենը շուտով պիտի դպրոց գնա, երկրորդ դասարան է, Նունեն՝ մանկապարտեզ։ Հագուստի ու գրենական պիտույքների կարիք էլ ունեն։
Աշխատանքի խնդիր ևս ունեն։ Աշխենը մասնագիտությամբ մանկավարժ է, ամուսինն էլ թեև զինվորական է, բայց ասում է՝ ինչ լինի գործ լինի՝ կանի։ ՀՀ Կառավարության աջակցությունից դեռևս չեն հասցրել օգտվել, բանկային քարտի հետ կապված խնդիր ունեն․ մինչ այդ՝ անծանոթներն են օգնում։
Մանրամասները՝ տեսանյութում։
Անժելա Պողոսյան
