Հասարակություն
22.07.2022 | 19:47Հուլիսի 18-ին ծնվել է 44-օրյա պատերազմում զոհված Տիգրան Շահբարյանի քույրը։ 3 կգ, 100 գրամ քաշով, 49 սմ հասակով աղջնակը Շահբարյանների տան լույսն է՝ Լյուսին։ Փոքրիկի ծնունդով Շահբարյանների ընտանիքում 21 տարի անց հուզմունքն ու ուրախությունը միախառնվել են, զգացողություններն աննկարագրելի են։«Լույս ծնվեց, որին անվանեցինք Լյուսի»,- ասում է մայրը՝ Արմինե Հարությունյանը։
Շահբարյանները չէին մտածում, որ փոքրիկը կարող է Տիգրանին այդքան նման լինել․ 3-րդ երեխան ունենալու որոշումը պատերազմից անմիջապես հետո են կայացրել․ «Կարծում եմ՝ Լյուսին պիտի սփոփի, ապրելու ուժ տա, որ Տիրգրանին ապրեցնենք ու իրեն, պահենք-մեծացնենք»,- նշեց տիկին Արմինեն։
Ծննդատան մոտ տոնական տրամադրություն էր, Լյուսիին սպասում էին ոչ միայն հարազատները․ առաջինը հայրը գրկեց նրան այնպես, ինչպես տարիներ առաջ ավագ որդուն էր գրկել։ Շահբարյանները հուզված էին, բայց՝ երջանիկ։ «Իմ օջախում կրկին լույս է վառվում»,- ասաց հայրը՝ Տոնական Շահբարյանը։ «Ոնց որ նույն պատկերը լինի՝ առանց որևիցե փոփոխության, նույն Տիգրանի դեմքն է։ 2,5 տարվա մղձավանջից հետո մի փոքր սփոփանք է արթնացել, ոնց որ Տիգրանս վերածնվի, այդ ջերմությունը զգացի, կարծես՝ Տիգրանիս գրկեմ»։
Տիգրանը 44-օրյա պատերազմում միաժամանակ երկու ճակատով է կռվել՝ որպես զինվոր ու որպես բուժակ։ 72 հոգուց բաղկացած վաշտը հոկտեմբերի 11-ին Ակնայից մեկնել է արդեն թշնամու վերահսկողության տակ անցած Հադրութ։ Վաշտի տղաները կռվել են մինչև վերջին շունչը։
Շահբարյանները հիմա մի բանի մասին են երազում, որ իրենց Լյուսին ու բոլոր մանուկներն ապրեն խաղաղ երկնքի տակ, իսկ նորածին փոքրիկին, ասում են, կդաստիարակեն այնպես, ինչպես Տիգրանին, որ նրա կիսատ թողածն էլ ավարտին հասցնի։ Թող բոլոր խամրած ճրագներով տներում նորից լույս վառվի․ ասում է հայրը։
Մանրամասները՝ տեսանյութում։
Արփի Հակոբյան
