Հասարակություն
29.03.2022 | 20:5244-օրյա պատերազմի ավարտից 1.5 տարի անց տեղահանված արցախցիները տուն ունենալու մասին են երազում: Պետրոսյանների ընտանիքն այդ երազանքով 2020 թվականի նոյեմբերից վարձով մի տնից մյուսն է տեղափոխվում: Ասկերանի շրջանի Ավետարանոց գյուղում իրենց կամքին հակառակ թշնամուն թողնելով երկհարկանի առանձնատունը՝ այժմ ապրում են Ստեփանակերտի այս երկու սենյականոց նեղլիկ բնակարանում:
Առանց գույքի ու տեխնիկայի այս տանն անգամ քայլելն է վտանգավոր՝ հատակը պարզապես կոտրվում է:
«Որտեղ կանգնում ես, ջարդվում է, մի քանի անգամ ընկել եմ մեջը, մի քանի անգամ փոխել ենք, բայց ջարդվում է»,- ասում է 12-ամյա Կարո Պետրոսյանը։
Այս պայմաններում Պետրոսյանների հինգ հոգանոց ընտանիքն ապրում է նախորդ տարվա փետրվարից: Տունը կորցնելուց հետո տեղափոխվել են Հայաստան, բայց երեխաները ցանկացել են Արցախ վերադառնալ:
Տունը, որտեղ ապրում են Պետրոսյանները, վարձակալությամբ է: Վարձը վճարում են պետության աջակցությամբ և սպասում անորոշության մեջ, թե պետությունն իրենց համար երբ է տուն կառուցելու:
Թե երբ գրավյալ տարածքներում մնացած տների փոխարեն նորերը կկառուցվեն, հայտնի չէ: Արցախի կառավարությունն ավելի վաղ հայտնել էր, որ երեք տարվա ընթացքում հինգ հազար բնակարան կկառուցեն զոհվածների ընտանիքների և տեղահանվածների համար: Հայաստանի կառավարությունը գրավյալ տարածքներում մնացած տների փոխարեն տեղահանվածներից յուրաքանչյուրին միանվագ 300 հազար դրամ է տվել: Տիկին Նաիրան ասում է՝ այդ գումարով ի՞նչ անի, տուն է կորցրել:
Նաիրա Պետրոսյանը գյուղը լքել է 2020 թվականի հոկտեմբերի 24-ին, երբ թշնամին գրավել է Հադրութն ու սկսել ինտենսիվ հրետանակոծել Ավետարանոցը:
Չնայած տարիքին՝ տիկին Նաիրան էլ է որդու և հարսի հետ աշխատում՝ հոգսերը փոքր-ինչ մեղմելու համար, բայց բոլորի վաստակածը բավականացնում է միայն սննդին, տան վարձին ու կոմունալ ծախսերին: Տիկին Նաիրան գույքի և տեխնիկայի խնդրով դիմել է Արցախի կառավարությանը, հերթագրել են և առաջարկել սպասել:
Մանրամասները՝ տեսանյութում։
Նարեկ Կիրակոսյան
