Հասարակություն
24.10.2019 | 16:10Ինչպես հասկանում եմ՝ ծանր հիվանդներին պալիատիվ խնամքի շրջանակում մորֆի տալը բժիշկների քմահաճույքի հարցն է․ ուզում՝ նշանակում են, չեն ուզում՝ չեն նշանակում։ Այս մասին այսօր հրավիրված ասուլիսի ընթացքում նշեց «Կյանք առանց ցավի» արշավի շրջանակում «Իրական աշխարհ, արական մարդիկ» ՀԿ-ում ներգրավված բժիշկ-անեսթեզիոլոգ Նարինե Մովսիսյանը։
«Բժիշկներին միշտ հարցնում եմ՝ ինչի՞ց եք վախենում․ առաջինն ասում են, որ մորֆիից հնարավոր է շնչառության կանգ ունենալ։ 21-րդ դարում ենք, ամեն ինչ փոխվել է, բժշկական գրականություն է փոխվել, բայց մարդիկ, մեկ է, իրենց պատկերացումները չեն փոխում։ Չգիտես՝ ինչու մտածում են, որ եթե հիվանդը մորֆիի է հասել, ապա կմահանա։ Այսինքն՝ պատճառահետևանքային կապի մեջ հետևանքն են առաջ բերում, ոչ թե պատճառը»,- նշեց բժիշկը։
Նրա խոսքով՝ մորֆի նշանակվում է կլինիկական չափաբաժնով, այլ ոչ՝ հաճույք պատճառելու համար․ «Բոլորի մոտ, չգիտես ինչու, տպավորություն է, որ մորֆին միանգամից կախվածություն է առաջացնում, սակայն դա այդպես չէ։ Եթե կա ցավային համախտանիշ, այն չի կարող կախվածություն առաջացնել»։
Ըստ նրա՝ մարդկանց մոտ վախ է առաջացնում նաև ոստիկանների վերահսկողությունը․ «Միշտ ասում եմ՝ ինչու հակաբիոտիկ դուրս գրելուց ոստիկանին չեք հայտնում, բայց երբ ցավազրկում եք՝ հայտնում եք»։
Մանրամասները՝ տեսանյութում։
Նելլի Մելքոնյան
