Նրա կյանքը կարծես մեծ խաղ լիներ, որտեղ երբեք չէր սիրում պարտվել. գրչակից ընկերները՝ Վազգեն Սարգսյանի մասին

Վազգեն Սարգսյանի կյանքը, կարծես, մեծ խաղ լիներ, որտեղ նա երբեք չէր սիրում պարտվել, պայքարում էր հաղթելու համար: Մարտի 5-ին լրագրողների հետ հանդիպմանն ասաց ՀՀ Գրողների միության նախագահ Էդվարդ Միլիտոնյանը:

Սպարապետի 60-ամյա հոբելյանի առիթով հրավիրված ասուլիսում ԳՄ նախագահն ու դրամատուրգ Կարինե Խոդիկյանը կիսվեցին նրա մասին հիշողություններով՝ նշելով, որ «Գարուն» ամսագրում աշխատելու տարիներին Վազգեն Սարգսյանն ակտիվ ստեղծագործական կյանքով էր ապրում:

«Նրա առաջին գիրքը «Հացի փորձությունն» էր, իսկ երկրորդը, որի լույս տեսնելու ժամանակ արդեն կյանքից հեռացել էր, «Խաղը» գիրքն էր՝ հիմնված նրա պատմվածքների, անտիպ հոդվածների ու էսսեների վրա»,- նշեց Էդվարդ Միլիտոնյանը։

Կարինե Խոդիկյանի հիշողություններում Վազգեն Սարգսյանը մի քանի կերպարով է ներկայանում՝ արձակագիր, հրապարակախոս, գարունական, արցախյան շարժման մասնակից, երկրապահ Վազգեն: Վազգեն Սարգսյանի պատմվածքներից դրամատուրգն առանձնացրեց իր ամենասիրելի գործը՝ «Աշուն, հայկական բակը» և հավելեց. «Սովորական մարդու մեջ տիեզերք տեսնելը Վազգեն Սարգսյանի բնատուր շնորհներից էր: Հիշում եմ՝ մարդկանց մասին խոսելիս միշտ շեշտում էր, որ ամենաշատը սիրում է ծերերին ու մանուկներին, քանի որ երկուսն էլ անպաշտպան են»:

Գրչակից ընկերների հիշողություններում Վազգեն Սարգսյանը մնացել է որպես մարդ, որը պատերազմի տարիներին անգամ խոսում էր գրականությունից և ընկերական հավաքների ու հանդիպումների ժամանակ ամբողջապես կտրվում ռազմական գործերից: «Շատ էր կարոտում գրականությունը, բայց մի օր չհամբերեց ու ասաց. «Ես այնքան բանի միջով եմ անցել, այնքան արյան ու ճակատագրերի։ Ես ինչքա՞ն պիտի մաքրվեմ, որ նստեմ ճերմակ թղթի առաջ»»,- հիշեց Կարինե Խոդիկյանը:

Մանրամասները՝ տեսանյութում:

Նելլի Մելքոնյան